Uniek in Vlaanderen?

Eergisteren een nieuw Amforagesprek gehad met een moedige dame op een palliatieve afdeling. “Het leven is niet altijd rechtlijnig”, zei ze. Een gesprek dat nog nazinderde toen we gisteren onze werking voorstelden tijdens een lezing in Rotselaar. “Jullie project is toch wel uniek in Vlaanderen”, was een van de reacties. Ja, misschien wel. Waarschijnlijk wel. Uniek in al zijn eenvoud. Het is in elk geval heel bijzonder om te mogen ervaren hoe kostbaar het is voor mensen om ongedwongen op verhaal te mogen komen en hoe kostbaar het is voor ons om in hun verhalen en hun levenswijsheid te mogen delen.

Voorstelling in “de Lier”, Brugge

Gisteren mochten we Amfora voorstellen in De Lier in Brugge. De reacties waren hartverwarmend en intens. Sommigen herkenden een eigen verhaal van afscheid nemen en wel of niet kunnen uitspreken wat dit betekent. Iemand vertelde over een vrouw die haar partner verloren was: ‘Het ergste van alles is dat ze geen afscheid heeft kunnen nemen. Omdat dit onbespreekbaar was. Ik wou dat ze Amfora had gekend.’

Bemoedigende reacties die ons aansporen om volop verder te gaan met Amfora.